update

Het is weer te lang geleden dat ik hier mijn hart gelucht heb. Niet in de laatste plaats vind ik het schrijven van een blog, als middenstander, lastiger omdat je nu eenmaal klanten en collega’s in het vak hebt die meelezen, dus hoever ga je met het luchten van je hart? Ik doe mijn best om een goede middenweg te vinden.

De blog is in ieder geval weer een beetje geupdate, want de Balustrade is tenslotte écht en geen plan meer.

Ik ben van plan af en toe even hiervoor te gaan zitten, dus hopelijk is er binnenkort weer iets te lezen. Mocht men op de hoogte willen blijven van de Balustrade; we versturen elke maand een digitale nieuwsbrief; geef je daarvoor op via de site boekhandeldebalustrade.nl of mail naar:  info apestaartje boekhandeldebalustrade.nl

…is dus eigenlijk te druk om ook een blog bij te houden…

En wie zit er nou echt op te wachten? Zeg nou zelf, in de voorbereidingsfase was het allemaal spannend en handig om te kunnen lezen wat er aan de hand was. Nu is er een winkel waar je heen kunt als je wilt weten hoe het ermee staat, en je kunt er van opaan dat die winkel er over twee maanden nog relatief hetzelfde bijligt. Hooguit wat drukker (Daar ga je dan maar vanuit)

Maar goed, deze blog is niet bedoeld als veredeld dagboek of een debuutpoging. Inhoud is dus gewenst. Zodra er iets te updaten valt, zal ik dat dan ook doen. Eventuele hilarische anekdotes zal ik ook noteren, tenzij dat ons klanten zou kunnen kosten, dus over het algemeen zal ik ze voor me houden.

Misschien vinden sommige mensen het leuk om te lezen dat het goed gaat met de Balustrade. Bij dezen. Er begint een beetje een vaste klantenkring te ontstaan, en via mond-tot-mondreclame, flyers en plaatselijke publicaties zijn steeds meer mensen van ons bestaan op de hoogte. Er valt nog veel te winnen, maar het begin is erg goed. Het is nu vakantie, veel winkels in de buurt zijn dicht. We halen dus geen recordomzetten, maar de omzet= ok, en de sfeer ook. Mensen die nog een stapeltje boeken voor de vakantie willen inkopen: sla je slag! We hebben nu ook leuke ramsj en prachtige pockets voor belachelijk weinig geld.

Sommige mensen moeten nog even beseffen dat we, ook al hebben we misschien een kleine voorraad, alles kunnen bestellen. Dus tenzij je iets direct nodig hebt, kun je bij ons evenveel kopen als bij Donner of Bol. Tijd om dat op de site te zetten, denk ik.

En zoals de gepensioneerde gastarbeider die elke dag voor de winkel langsschuifelt, z’n duim opsteekt, en “Prima!” zegt, zien wij het voorlopig ook rooskleurig in voor de Balustrade!

To do…

  -openingsborrel+feest regelen
    -gastenlijst afmaken; postadressen toevoegen
    -alcoholvergunning aanvragen
  V-gebruiksvergunning aanvragen
    -uitnodiging maken
    -persbericht maken en versturen
    -wijn uitzoeken voor borrel en verkoop
    -programma opstellen 24 mei; dichters en schrijvers indelen
V-opdracht geven voor raambelettering
V-stempel laten maken met logo+gegevens
V-telefoonaansluiting regelen
V-aanmelden boekenbon
  -bestellen boekenbonnen(online)
  -account regelen Centraal Boekhuis
  -invoeren buitenlandse titels in CB
  -verder uitzoeken buitenlandse literatuur
  -buitenlandse distributie regelen voor zover nog niet gelukt
  -flyers met de post als uitnodiging voor feest persoonlijk
V-algemene indeling maken kasten
  -kaartenmolen zoeken
  -cadeautasjes maken
  -marketingplan verder uitwerken
v.a. week 17
-levering CB
-kantoorartikelen kopen
-ramsj bestellen
-plint bestellen
-meubels kopen
-kranten regelen
-afwerken meubels
-post-adreswijzigingen doorgeven
v.a. Week 18
-inruimen boeken in kasten
-advertenties maken en plaatsen
-regelen extra boeken Nur Literatur en opening
v.a. Week 19
-flyers verspreiden(pas als winkel open is)
-kinderboekenweekgeschenken bestellen
-etalage maken
-inrichten winkel
-kassa installeren
-koffiehoek inrichten

-winkel openen..

Geen frustraties, geen stress, gewoon héél véél doen.

Of het komt door ons overzichtelijke schema, de ruime voorbereidingstijd of mijn evenwichtige gestel(!), het lijkt erop dat ik zonder paniek aan de laatste voorbereidingen begin.

Hoewel niet alles perfect gaat, en er nog een belachelijke hoeveelheid werk verricht moet worden, blijf ik tamelijk rustig. De paniekaanvallen van een paar weken geleden lijken achteraf wat overdreven. Hoewel ik volgende week misschien wel anders beweer. Nu ben ik best kalm en evenwichtig. En ik heb nog nooit zo hard gewerkt als nu. Zelfs die baan in dat restaurant, waar ik een aanhoudende peesontsteking aan te danken heb, was niet zo heftig als dit, want parttime. Deze tijd is zo vol dat ‘ie bijna overstroomt.  En toch heb ik het nog enorm naar m’n zin. Zonder weerzin ben ik de laatste folders en fondslijsten aan het bekijken. De nieuwe folders komen alweer binnen, maar dat is niet zo erg. Geen paniek. Binnenkort krijg ik een op maat gemaakte brace voor mijn pols zodat ik weer alles kan doen. Daar kijk ik erg naar uit. Iets minder invalide zijn, iets minder pijn hebben.

Zoveel mensen leven met ons mee, dat het ook heel veilig voelt. Mensen lijken vertrouwen te hebben in ons plan, en dat doet me goed. Beter nog is dat ik zelf vertrouwen heb in onze winkel. Wat we nu doen, doen we goed, en met veel plezier. Ik ben in een heleboel dingen een beetje goed, maar hier lijk ik écht goed in te zijn. Dat is echt een heel prettig gevoel. De praktijk moet nog uitwijzen of dat ook echt zo is, maar de voortekenen zijn optimistisch. Nog even en we hebben écht een winkel, échte klanten (hoewel we nu al wel bestellingen hebben) en échte boeken. Zolang alle externe factoren blijven meewerken, en we zo door gaan, is De Balustrade over een week of 5 open. Glp.

Okay, een klein beetje paniek dan…

Een ochtendje met de gemeente Rotterdam.

Ik ben een brave ondernemer die over 1 1/2 maand een tafeltje met boeken op de stoep voor mijn winkel wil plaatsen.Op de site van de gemeente Rotterdam heb ik gelezen dat ik daarvoor een ‘winkeluitstalvergunning’ moet aanvragen. Dat lijkt me prima. Ik lees dat dat kan via Stadstoezicht, dus die bel ik:

10.15 uur: Goedemorgen, stadstoezicht, waarmee kan ik u helpen?

Ik vertel mijn verhaal, word doorverbonden met de afdeling Markten en straathandel en stel de vraag opnieuw. Het blijkt dat sinds kort deze vergunning via Gemeentebelasting geregeld wordt, dus ik moet het algemene informatienummer bellen en naar die afdeling vragen. Ze zegt nog dat het kan zijn dat niet iedereen op de hoogte is van de nieuwe situatie, dus ik moet vooral voet bij stuk houden.10.22 uur: Goedemorgen, gemeentelijke belastingen, met Begrumbl Grtltf?

Ik leg uit, geloof best dat het zo niet in haar systeem staat maar: hou voet bij stuk, word ongelovig aangehoord en gevraagd vooral later nog eens te bellen, als de afdeling wel bereikbaar is. Over een kwartiertje, raadt ze aan.

10.50 uur: Goedemorgen, gemeentelijke belastingen, met Sutifr Kubkr?

Ik bevind me in een identieke situatie als een kwartier geleden. Ik merk dat ik een beetje vinnig begin te klinken. Ik moet het vooral ‘nog een paar keer proberen’.

11.10 uur: Goedemorgen, gemuhgkfdhh nhutdrte, met Brujikora?

Ik ben deze keer extra vriendelijk. Helaas heeft dat weinig effect. Mij wordt verteld dat ik in het keuzemenu een 2 had moeten kiezen in plaats van een 1. Ja inderdaad, voor gemeentebelasting.

11:13 uur: Goedemorgen, gemuhgkfdhh nhutdrt?

Geloof het of niet, maar ik heb toch weer iets fout gedaan.. ik had een 1 moeten kiezen in plaats van een 2… Nadat ik mijn verbazing verassend professioneel heb weten weg te slikken, laat ik in keurige bewoording blijken dat dit me toch verbaast… De mevrouw van de gemeente stelt me gerust: die dingen kunnen elk moment veranderen. Best verontrustend, maar goed.

11:20 uur: Goedemorgen, gemeentelijke belastingen, met Begrumbl Grtltf?

Volgt een gesprek dat me wel wat doet denken aan dat van 10.22 uur. Dat waren nog eens tijden. Ditmaal is de afdeling wel bereikbaar, dus ik wordt doorverbonden. Helaas niet met gemeentelastingen, blijkt na 3 minuten, als er opgenomen wordt. Ik spreek met Stadstoezicht! Wat een goeie grap. Daar kan ik nou echt eens hartelijk om lachen. Als ik een beetje bedaard ben begin ik over de Winkeluitstalvergunning. De mevrouw die ik nu spreek wil me al doorverbinden met Markten etc., maar ik weiger. Ik leg kort uit dat ik gewoon Gemeentebelasting wil spreken en daar doet ze niet moeilijk over, dan verbind zij me toch gewoon even direct door? Wat een hemelse woorden! De afdeling neemt na een luttele 5 minuten op, en gaat mijn vraag even in de groep gooien. Of ik even wil wachten? Natuurlijk!

Ik zit nu al 28 minuten in de wacht bij Gemeentebelasting, maar ik hang niet op. Ik ben nog nooit zo dicht bij het aanvragen van een Winkeluitstalvergunning geweest.. Ik zie die tafel al staan…

Niet alleen zorgt de naderende opening ervoor dat ik mijn familie en vrienden verwaarloos, ook heeft het mij afgehouden van het schrijven van een nieuwe blog… Een aantal keer ben ik ervoor gaan zitten, heb naar het scherm gekeken, wat verwarde zinnen getypt, die weer gewist, nog wat langer naar het scherm gestaard, en een aantal keer heb ik het opgegeven. Een paar uur geleden heb ik dan eindelijk een hele blog weten te persen uit mijn vermoeide geraaskal over mijn stress en bezigheden. Om nog een bijdrage te leveren aan mijn algehele paniek en oververmoeidheid, besloot de internetverbinding met gepaste ironie precies uit te vallen op het moment dat ik mijn laatste woord getikt had. Ik kan met (misplaatste) trots melden dat ik niet geschreeuwd heb, niet gehuild, en dat zelfs de computer nog intact is. De 700 woorden die ik getypt had zijn echter weg.

Dat was even een verkeerde timing.  Het kwam er op neer dat onze opening zo snel dichterbij komt, en er zoveel moet gebeuren, dat het moeite kost om alles op een rijtje te houden. Naast de 15 checklists, 30 afspraken met mensen die nog op navolging wachten en 100 dingen die we nog voor veel te weinig geld moeten kopen, blijf je altijd het gevoel houden dat er nog een heleboel dingen zijn die je vergeet. Momenteel ben ik dus ongeveer zo sceptisch over onze plannen als de NRC-journalist die ik laatst sprak. Laten we zeggen dat er redelijk veel komt kijken bij het starten van een boekhandel, en dat de tijd nu zo snel gaat dat ik af en toe een beetje in paniek raak. Gelukkig zijn de mensen uit onze omgeving ontzettend fantastisch, enthousiast en warm, zowel in het boekenvak als persoonlijk. En ondanks de stress genieten we met volle teugen van onze winkel in wording. We krijgen vrijdag de sleutel van ons pand al, en de maandag daarop gaat de inrichting beginnen. Dan gaat het vast allemaal nog veel sneller. Onze website kan elk moment online gaan, dat laat ik dan ook wel even weten. Het wordt steeds werkelijker en leuker.

Ik moet zeggen dat ik de tekst die ik hiervoor had staan, hoewel niet minder verward, een stuk vermakelijker was. Zoiets houden jullie nog tegoed. Mijn excuses alvast voor ons voortdurend kluizenaarschap, onze vertraagde reacties en mijn gebrek aan posts hier.

Winkelen

We hebben onze eerste boeken besteld!  Eind januari waren we op de inkoopbeurs* voor de boekhandel, in Houten.  We hadden de twee maanden daarvoor alle folders met in totaal ongeveer 5000 boeken doorgenomen, en al min of meer besloten welke boeken we wilden bestellen. Maar we hebben onze vrienden en familie niet voor niets verwaarloosd, de laatste tijd.. De tijd die we aan onze voorbereidingen besteed hebben, heeft zijn nut bewezen. Het viel me behoorlijk mee hoe goed onze inschattingen overeenkwamen met die van de vertegenwoordigers! Eigenlijk was ik bang dat we hele domme inschattingen zouden hebben gemaakt, zoals een beginner ook betaamt, maar we zijn niet uitgelachen. Niet in ons gezicht althans.

Dat waren de nieuwste boeken, die nog uit moeten komen. Momenteel (de maand februari) komen die zelfde vertegenwoordigers bij ons thuis om de inkoop van de oudere boeken af te spreken. Dat is eenmalig, we bestellen nu eigenlijk de voorraad die je als boekhandelaar overhoudt van vorige aanbiedingen; de klassiekers, de standaardwerken, de boeken van vorig jaar die nog steeds goed verkopen. Sommige dingen daarvan kennen we niet, je kunt tenslotte niet alles weten, en daar hebben we dan advies bij nodig. Dit soort mensen is gelukkig niet verbaasd over het feit dat we nog steeds niet alles gelezen hebben, aangezien ze zelf ook met die frustratie leven. Tot nu toe gaat het prima; prettige gesprekken, onze inschattingen kloppen behoorlijk en we blijven netjes binnen ons budget. We zijn nog nooit zo verstandig bezig geweest… Naast deze inkopen zijn we ook al wat andere inventaris aan het zoeken. Het klinkt misschien wat voorbarig, maar we hebben al een flink aantal spullen gekocht. Als we ergens een mooie aanbieding zien van iets dat we toch moeten kopen, laten we die niet voorbijgaan. Zo staat er een kassa in onze slaapkamer, een paraplubak en een doos kantoorartikelen in de woonkamer, een paar doosjes boeken en een set theekopjes in de hal en voor onze deur staat een prachtige transportfiets. En ik zit te typen op een laptop die op de toonbank komt te staan.

Hopelijk kunnen we tweedehands ook nog een paar mooie dingen op de kop tikken. Stoelen bijvoorbeeld. Stiekem hoop ik één dezer dagen een set Gispen-stoelen bij het grofvuil te zien staan. Mocht dat niet gebeuren dan gaan we gewoon weer winkelen. En dan maar zorgen dat we met het interieur ook binnen het budget kunnen blijven…

*De inkoopbeurs is drie keer per jaar; in januari, mei en september. De vertegenwoordigers van vrijwel alle uitgeverijen zitten vijf dagen lang in een congrescentrum. Als boekhandelaar schuif je bij hen aan en spreek je met iedereen af welke boeken je wilt kopen in de komende maanden.

Boekhandel zonder papier…een epifanie.

Het E-book komt er aan, dat is onvermijdelijk. Hoewel ik me niet voor kan stellen hoe een uit de kluiten gewassen rekenmachine ooit een fijne leeservaring kan bewerkstelligen, besef ik ook dat dat hoogstwaarschijnlijk aan mij ligt. Ik heb misschien gewoon te weinig fantasie en ben, hoewel niet in alle opzichten, redelijk ouderwets. Wat techniek betreft zeker. Ik kan me nog steeds verbazen over de werking van een mobiele telefoon, of internet. Dat is misschien wat sneu voor iemand van 24, dat weet ik. Toch geloof ik wel dat men over niet al te lange tijd in staat is een computerscherm prettig leesbaar te laten zijn, en vrijwel geluidloos. Hoewel zo’n E-book niet lijkt op een boek, heeft het in ieder geval alle praktische functies van een boek in zich. Daarom begrijp ik ook best dat er in de nabije toekomst een groep mensen zou kunnen zijn die zo’n E-book wel kunnen waarderen. Ik had me al bij het rijtje archaïsche boekhandelaren geschaard dat daar een beetje huiverig voor is. Ik zag die ontwikkeling eerlijk gezegd als een bedreiging, waar ik nog maar even niet over na wilde denken. Kop in het zand en wachten tot de wereld is overgenomen door robots, dat leek me wel wat. En intussen als enige van die echte papieren boeken blijven verkopen aan medestanders, steeds minder, waarschijnlijk. Lijkt me nog steeds een goed plan.

Maar vandaag besefte ik opeens dat de intrede van het E-book niet het einde van de boekhandel hoeft te betekenen. Althans, niet voor de goede, zelfstandige kwaliteitsboekhandel. Zelfs al verdwijnt het papieren boek in zijn geheel, (wat ik zeker niet hoop en ook niet geloof(maar ja, wat weet ik er van?)) dan nog heeft de goede boekhandel wel degelijk een functie. Er wordt wel gesuggereerd dat de kleine boekhandel gedoemd is om te verdwijnen in de schaduw van grote ketens en de internetwinkel, maar eigenlijk is het waarschijnlijker dat juist die ketens verdwijnen. Dit verandert niet door E-books, als je erover nadenkt. Er wordt van het digitale boek wel gezegd dat het de tussenhandel overbodig maakt; van producent direct naar de consument. Dat is natuurlijk niet helemaal waar. Voor de top 10 en de anonimiteit kun je ook prima online je boodschappen doen, zeker als je al weet welk boek je gaat kopen. Voor een goed advies, een onverwachte keuze en die echte boekhandelsfeer heb je echt die eigenwijze kleine boekhandel nodig. Het is misschien een gek idee, en het zal even duren voor er echt sprake van is, maar in principe is een boekhandel zonder papier niet helemaal ondenkbaar. Hoeveel ik ook hou van boeken, papier, een mooie kaft en een goedgesorteerde boekenkast, ik vind toch dat uiteindelijk mensen de sfeer maken. Het lijkt me belangrijk om het papieren boek te behouden, het echte boekengevoel, en ik zal alles doen wat in mijn macht ligt om het boek niet te laten verdwijnen. Misschien ligt daar de toekomst van de kleine boekhandel; het behoud van het papieren boek. Maar mocht blijken dat dat boekengevoel ook in een computertje past, dan geloof ik dat er nog steeds een hele mooie toekomst voor de zelfstandige boekhandel in het verschiet ligt.

De verbouwing is begonnen!

We hebben het met eigen ogen aanschouwd; het pand dat we gaan huren is veranderd in een bouwput. Vloer weg, achtergevel weg, overal modder en last but not least; overal bouwvakkers! We mochten zelfs even binnen kijken, en konden een blik werpen in de tuin die momenteel onder handen wordt genomen. Daar stonden we dan, in onze toekomstige winkel, met een grote grijns op ons gezicht. De bouwvakkers keken ons wat meewarig aan.

Vorig jaar november dachten we binnen 4 maanden een winkel te zullen hebben, maar nu is het écht zo. We hebben nog best veel tijd dus, maar er moet ook nog zoveel gebeuren. Nu we zwart op wit een opleverdatum hebben, en helemaal zelf gezien hebben dat er aan ons pand gebouwd wordt, kunnen we alle afspraken gaan maken die nodig zijn, en nu ze ook echt op schema lopen, voelt het echter dan ooit.

Fictieve keuzes.

Voor iedereen die van plan is ons te vragen ‘Heb je dan ook alle boeken zelf gelezen?’: Ik heb kort geleden besloten nooit meer serieus in te gaan op die vraag. Dan is dat alvast bekend. Het kan zijn dat ik heel hard lach, het zou kunnen dat ik meewarig kijk, misschien reageer ik überhaupt niet. Bij dezen; de laatste keer dat ik serieus antwoord geef, for once and for all. Nee, ik heb niet alle boeken gelezen. Het is fysiek niet mogelijk om alle boeken te lezen. Ook al zou je 24 uur per dag, 7 dagen per week besteden aan het lezen van boeken, liggend aan een infuus en stoma, zelfs dan is het simpelweg niet mogelijk om alleen al alle Nederlandse boeken te lezen. Laat staan de internationale literatuur. Het is treurig, maar het is waar.

Als boekhandelaar zul je dus grotendeels af moeten gaan op het lezen van fragmenten, reputatie van de schrijver en aanbevelingen van de uitgevers. Momenteel zijn we alle aanbiedingsfolders van uitgevers aan het doorwerken. Deze (soms behoorlijk lijvige) catalogi verschijnen 3 maal per jaar en bevatten de titels die het komende seizoen uit zullen komen. De titels gaan vergezeld van een foto van de (voorlopige) cover, informatie over de schrijver en het boek, soms een fragment maar vrijwel altijd van Aanbevelingen. Als je de aanbevelingen moet geloven, wordt élk boek een mega-bestseller, en heeft élk boek de literaire waarde van een Kafka of een Joyce. Je moet de aanbevelingen dus maar niet geloven. Soms kun je de uitgever vertrouwen, in een persoonlijk gesprek, en soms moet je afgaan op je intuïtie. Of een boek relevant is of niet hangt van zoveel dingen af. Onze doelgroep bijvoorbeeld, die momenteel vooral een fictieve doelgroep is, moet ook veel bepalen. Dit zijn dus allemaal keuzes die we met de tijd steeds beter zullen kunnen maken. Maar eens moet de eerste keer zijn dat je boeken bestelt, en dat moment is nu bijna aangebroken.

Ik hoop dat de keuzes die we voor dit seizoen maken, goed aansluiten bij de werkelijkheid. Jullie merken het vanzelf als we onze deuren openen. Alle commentaar is welkom; zodra onze fictieve doelgroep in een concrete klantenkring verandert, passen we ons graag aan die doelgroep aan.